Οι μαθητές/τριες σε ομάδες συζητούν με αφορμή τρία ερωτήματα:
- Έχεις ποτέ σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο;
- Έχεις ποτέ κάνει κούνια κρεμασμένος/η από τα κλαδιά ενός δέντρου;
- Έχεις μαζέψει ποτέ καρπούς από ένα δέντρο;
- Τι άλλη χαρά και όφελος μπορεί να σου δώσει ένα δέντρο;
Αφού όλα τα μέλη των ομάδων έχουν μοιραστεί τις ιστορίες τους, διαβάζουμε το παραμύθι «Το δέντρο που έδινε». ‘Έγινε συζήτηση για την προσφορά του δέντρου στον άνθρωπο και τα παιδιά ζωγράφισαν την μηλιά και τον άνθρωπο.
Έφτιαξαν πίνακα αναφοράς με τα δώρα του δέντρου.
Διαβάσαμε το ποίημα του Γ.Κρόκου «Τα δέντρα του δρόμου».
Τα παιδιά εμπνεύστηκαν και ζωγράφισαν τα δικά τους φανταστικά δέντρα και τους έδωσαν ονόματα με βάση ένα χαρακτηριστικό: Η Μελένια, Η Λουλουδένια,η Φουντωτή,ο Δροσερός,ο Ηλιοκλάδης,ο Ζωιστής,ο Ξύλινος Γίγαντας,ο Σπιρτούλης,ο Υπναράς, ο Σκιουροφωλιαστής!!
Μετά τους δόθηκε σε εικόνα το έργο, του ζωγράφου Rene Magritte με τίτλο «Οι άθλοι του Αλέξανδρου» (1967), το οποίο απεικονίζει ένα κούτσουρο με ένα τσεκούρι επάνω του και γύρω χαρτιά πεταμένα.
Οι ομάδες κλήθηκαν να συζητήσουν τι βλέπουν και πώς η εικόνα συνδέεται με τις ιστορίες που μοιράστηκαν πριν λίγο. Στην ολομέλεια οι εκπρόσωποι των ομάδων κατέθεσαν εν συντομία όσα συζητήθηκαν και κυρίως τις σκέψεις και τα συναισθήματα που προκάλεσε η εικόνα στην ομάδα.
Αποφασίστηκε η περαιτέρω διερεύνηση. Είδαμε βίντεο με καταστροφή των δασών από την υπερεκμετάλλευση των ανθρώπων και τις συνέπειες στο περιβάλλον και το κλίμα (πλημμύρες, άνοδος της θερμοκρασίας, κατολισθήσεις, καυσαέρια).
Επίσης είδαμε βίντεο σχετικά με την αναδάσωση και την ανακύκλωση.
Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα κάδο ως κάδο ανακύκλωσης του χαρτιού και να είμαστε φειδωλοί στη χρήση του.
Η μια ομάδα έκοψε και έβαλε στον κάδο το σήμα της ανακύκλωσης και η άλλη δημιούργησε οπτικούς υπενθυμητές (καρτελάκια με μήνυμα επιθυμητής συμπεριφοράς) και τους τοποθέτησε δίπλα στα φωτοτυπικό μηχάνημα και στο έπιπλο που φιλοξενεί τα χαρτιά για ζωγραφική.
Στην αυλή μας συγκρίναμε το ένα μέρος που έχει δυο μεγάλες πορτοκαλιές και το άλλο που δεν έχει δέντρα. Τα παιδιά διαπίστωσαν ότι η μεριά με τα δέντρα είναι πιο δροσερή ενώ η άλλη πιο ζεστή. Αναρωτηθήκαμε πως θα είναι το καλοκαίρι.
Επισκεφθήκαμε το Περιβαλλοντικό Κέντρο «Δρω» που βρίσκεται σε κοντινό ορεινό όγκο με δάσος. Μας υποδέχθηκαν η κυρία Κατερίνα, υπεύθυνη του κέντρου και ο κύριος Νίκος. Ο κύριος Νίκος και η κυρία Κατερίνα έδειξαν στα παιδιά τα μέρη του δέντρου και τα παιδιά κλήθηκαν να φτιάξουν ένα φυσικό γιγάντιο παζλ με τις ρίζες, τον κορμό, τα κλαδιά αλλά και τα φύλλα αληθινού δέντρου.
Στον κλειστό χώρο έφτιαξαν σε μικρή κλίμακα με ρίζες, μικρά κλαδιά, φύλλα και καρπούς από το δάσος, το καθένα το δικό του δεντράκι. Τέλος, το αποτύπωσαν σε μια κατασκευή
Με μεγεθυντικούς φακούς μέτρησαν τους δακτυλίους διάφορων κορμών για να βρουν την ηλικία των δέντρων.
Η κυρία Κατερίνα μας έδειξε ένα σημείο του βουνού που δεν είχε δέντρα λόγω της ξηρασίας με αποτέλεσμα με τις έντονες βροχές του χειμώνα να γίνει κατολίσθηση. Τόνισε την ανάγκη δεντροφύτευσης. Αποφασίσαμε να φυτέψουμε ένα δέντρο. Τα παιδιά βοήθησαν εκ περιτροπής σε όλα τα στάδια. Βάλαμε καρτελάκι με το όνομα του δέντρου(καρυδιά) και την ημερομηνία φύτευσης. Υποσχεθήκαμε να δούμε την ανάπτυξή του.
Τέλος, η κυρία Κατερίνα και ο κύριος Νίκος, είχαν μια έκπληξη για τα παιδιά. Ένα υπέροχο δεντρόσπιτο!
Τους ευχαριστήσαμε θερμά και πήραμε το δρόμο της επιστροφής γεμάτοι νέες γνώσεις, μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, ενέργεια και πολλή χαρά!!
Την άλλη μέρα συζητήσαμε για τα δέντρα της αυλής μας. Είπαμε ότι είναι ζωντανοί οργανισμοί που γεννιούνται, μεγαλώνουν, πεινάνε, διψάνε και αρρωσταίνουν. Και ποιός είναι ο γιατρός των δέντρων? Αποφασίσαμε να καλέσουμε την κυρία Γεωργία, μαμά της μικρής μας Έλενας, που είναι γεωπόνος για να δούμε αν τα δέντρα μας είναι υγιή. Η κυρία Γεωργία μας μίλησε για τις ανάγκες των δέντρων και απάντησε στις ερωτήσεις των παιδιών. «Εξέτασε» τις πορτοκαλιές μας και είπε ότι χρειάζονται πότισμα, κλάδεμα και βιταμίνες γιατί το χώμα τους είναι φτωχό σε θρεπτικά συστατικά
Τα παιδιά, χωρισμένα σε ομάδες υπηρεσίας, ανέλαβαν εκ περιτροπής το πότισμα.
Μιλήσαμε για το Τμήμα Πρασίνου του Δήμου μας και στείλαμε έγγραφο ζητώντας να έρθουν για το κλάδεμα.
Διαβάσαμε το ποίημα : «Συμφωνία με ένα δέντρο».
Τα παιδιά υπέγραψαν τη συμφωνία με το δακτυλικό τους αποτύπωμα.
Δημιούργησαν αφίσα με τις ανάγκες των δέντρων που πρέπει οι άνθρωποι να καλύπτουν για να συνεχίζουν να μας προσφέρουν τα δώρα ζωής που μας χαρίζουν.
Αγαπημένο μας τραγούδι έγινε «Το δέντρο που φυτέψαμε».
Σε λίγο καιρό μας ήρθε μια φωτογραφία από το Περιβαλλοντικό Κέντρο «Δρω».
Η καρυδιά μας έβγαλε το πρώτο της φυλλαράκι!!
